TEST: TOYOTA GT1 VAN
SCALEAUTO (MRRC)
De eerste auto van Scaleauto is inmiddels een
feit. Of eigenlijk de tweede. De versie die we hier laten zien is tenslotte al
de tweede uitvoering van deze Toyota GT-One van Scaleauto. De eerste, door ons
geteste versie!) was geheel rood van kleur, zonder enige opdruk. De spoiler
was van wit, duidelijk zichtbaar plastic en echt niet mooi om te zien.
Vermoedelijk werd die auto uitgebracht onder tijdsdruk. Tijdsdruk door het
begin van de competitie in Spanje en Italie.
Nee, dan is deze tweede
uitvoering wat uiterlijk betreft toch wat meer geslaagd.
De (ietwat kwetsbare, maar zeer lichte) body van deze Toyota GT-One kennen we uit
vroeger tijden. Proslot bracht toen ook een Toyota GT1 op de markt, links en rechts
nog wel te koop.
Met hun Evo 3 motor aan boord en het nodige werk overigens nog altijd een
zéér snelle auto, maar dat terzijde.
De verpakking van deze Toyota. Tja, wat moeten we daar van zeggen. Uiteraard is
het een slotcar bedoeld om te racen, met name voor club- en competitieverband.
Niet een auto bedoeld om in de vitrine te zetten. Daarvoor zijn er beslist
mooiere auto's op de markt. Maar toch, deze blisterverpakking met kartonnen
bodem oogt wel erg magertjes, zeker vergeleken bij alle concurrentie. Maar
goed, we halen hem toch maar uit de "doos"....
Behalve de auto vinden we in de verpakking een zakje met daarin één (zwarte)
ruitenwisser en twee (witte) spiegels. Handig, ga je een stevig partijtje scheuren, op
deze manier makkelijk vooraf veilig te stellen. Zo ook de achterspoiler (nog
steeds van buigzaam plastic), die gewoon los op de auto zit. Misschien wat
vaker zoeken, maar in ieder geval geen schade en makkelijk terug te plaatsen
als de reglementen dat vereisen. O ja, in het zakje ook nog 2 imbusschroefjes. |
BIJZONDERHEDEN
De body is voorzien van een lexaan interieur
om zo weer gewicht te sparen. Overigens zat het interieur en het glas bij
aankomst helaas los. Door het opdrogen van de lijm is er wat chemische reactie
opgetreden op de ruit. Standaard is deze gewoon helder uiteraard!
Het lakwerk ziet er op het eerste oog best aardig uit, evenals de aangebrachte
reclame, maar ook niet meer dan
dat. Wat het
uiterlijk veel goed doet zijn de gemonteerde metalen velgen. Overigens op deze
auto andere
velgen dan onder de eerste uitvoering, daar zaten meer
"siervelgen" onder. Hier vinden we de kwaliteit terug die we van
Scaleauto gewend zijn. Het is tenslotte een merk dat, tot het uitbrengen van
deze slotcar gespecialiseerd was in het leveren van onderdelen. Het loopvlak van bandjes is erg rond en hebben voor gebruik zeker wat schuurwerk nodig.
Op de zijkant van de bandjes zijn helaas steeds twee gietpuntjes
zichtbaar, zonde.... Een magneet heeft de auto niet aan boord.
In deze auto vinden we, in het aanwezige subframe a la Slot.it, een andere
motor terug dan in de door ons geteste eerste versie. Zat in het eerste model
nog een kort model a la Mabushi, in deze uitvoering ligt een lange motor a la
Ninco.
Over de assen waar de wielen op zitten alsmede over de gebruikte tandwielen
maken we ons dan ook verder geen zorgen, dat zal ook wel goed zitten....
Bij het draaien van het schoentje voelen we helaas waar we al bang voor waren.
De bedrading loopt bij het draaien ook bij deze auto tegen de body aan, net
zoals dat bij de Proslot ook al het geval was. Jammer dat daar niet beter over
nagedacht is. De gemiddelde koper zal daar niet gelukkig mee zijn. De kans dat
je bedrading onderweg sneuvelt is niet ondenkbaar... |
HET RIJDEN
Al met al tot hier best al wat opmerkingen
over de auto. Maar goed, de waarheid mag en moet gezegd worden. We gaan de
auto dit keer weer testen op zowel een baan van Ninco als op een houten
baan. We beginnen op de baan van Ninco. Een baan die over het algemeen, afhankelijk van
onder meer de gebruikte baanspanning en de gebruikte bandjes, bekend staat om
de grip die hij te bieden heeft ten opzichte van andere merken.
De bandjes onder deze auto bleken het geweld van de motor, in combinatie met
de 14,5 volt banspanning, niet helemaal an te kunnen. Veel wielspin bij het optrekken en lastig om
bochten met een constante snelheid te nemen. De auto is behoorlijk "tailhappy"
en zwaait behoorlijk uit. Hierbij moet wel eerlijk worden opgemerkt dat de
auto niet snel het slot verlaat. Is de auto eenmaal op snelheid en heb je een
lang recht stuk ter beschikking kun je wat tijd terugwinnen. De topsnelheid
ligt erg hoog.
We waren niet in staat om met deze auto toptijden neer te zetten. We
benadrukken hierbij nogmaals dat we de auto ook nu zo uit de verpakking getest
hebben. Het schuren van de bandjes zal beslist winst opleveren wat grip
betreft. Ook is er meer dan voldoende ruimte om met lood aan de slag te gaan
om de wegligging te verbeteren. Gezien het lage gewicht van de auto (de eerste
uitvoering 63! en de hier getoonde uitvoering 78 gram) is er voldoende
speelruimte om daarmee in de buurt van een eventueel voorgeschreven gewicht te
komen dan wel te blijven... |
  
HOUTEN BAAN
Omdat duidelijk is dat de standaard bandjes
op de houten baan geen grip hebben, worden er sponsbandjes gemonteerd. Deze
zijn ook nog ingesmeerd met wat gripmiddel. Verder ook hier geen aanpassingen
aan de auto. Op de baan een goede 15 volt aan spanning. Bij de strat en na het
nemen van de eerste bochten valt gelijk op dat we hier over een heel andere
auto beschikken. De grip is uitstekend en we kunnen met de auto "lezen en
schrijven, ondanks het feit dat we de baan nog niet zo goed kennen. Ook nu
hier en daar en uitzwaaier, maar beheersbaar en, nog belangrijker,
vermijdbaar. De rondetijden zijn prima en worden gestaag minder naarmate we
langer rijden. Omdat het een vrij technische baan is zijn er veel bochten. Ook
hier blijkt dat de motor erg veel power levert, wat het uitkomen van de
bochten wat lastig maakt. Daar verliezen we het meeste tijd ten opzichte van
zijn concurrenten. Concurrenten? Jawel, ook de Mosler van NSR en de Evo 3 van
Fly worden hier gelijktijdig getest, maar daarover later meer. Overall eindigt
de GT-ONE hier in ieder geval als tweede, op de Ninco-baan gedeeld tweede..... |
|
CONCLUSIE
De uiterlijke afwerking van deze eerste auto van Scaleauto is voldoende,
maar niet meer dan dat. Een kleine 6, meer niet. Dat de bedrading de
body raakt kan tot problemen leiden. Behalve met de gemonteerde sponsbandjes
hebben we de auto verder "gewoon" getest. We hebben dus ook de
instelbare hoogte van de vooras niet uitgeprobeerd, waarvoor de los
bijgevoegde imbus schroefjes bedoeld zijn. Daar is mogelijk ook nog wat
(tijd)winst mee te behalen. De motor in de eerste, door ons geteste
uitvoering, was mogelijk was teveel van het goede. Misschien dat daar meer
kritiek op geweest is en dat daarom in de tweede versie ook direct andere
motor is gelegd. Deze laatste hebben we overigens niet meer getest, dus
daarover kunnen we geen oordeel geven. Mogelijk dat die motor ook al wat
voordeel oplevert.
Zo uit de doos is deze auto op een kunststof baan echter zeer lastig te
gebruiken. Al met al moeten we eerlijk zeggen dat we van deze eerste auto van
Scaleauto meer hadden verwacht.
De kwaliteit van de basisonderdelen is prima, daar ligt het niet aan. Wat
rijden betreft is het dan ook zeker een auto die zeker veel potentie heeft.
Daarvoor zal er wel wat werk in de auto moeten worden gestoken, zoals het
aftrimmen met lood en eventueel monteren van andere bandjes en nog wat kleine
dingen. Voor de ervaren clubracer en tuner is dat mogelijk een uitdaging, voor
anderen misschien juist een reden om niet voor deze auto te kiezen.....
|
Home
| Racebaanpraatje | Testbank
| Verzamelen | Sitemap
| Mail
18 augustus 2006 - Copyright
racebaan.com
|
|
