TEST: MARTINI PORSCHE 917 LH VAN FLY

Een prachtige auto om te zien, deze Porsche 917 LH in de bekende Martini kleuren. Zeker een uitvoering waar veel mensen gecharmeerd van zullen zijn. Ook wij hebben al twee korte 917's in deze kleurstelling, evenals twee 908's. Mooie auto's voor op de baan en zeker de 908's gaan als de spreekwoordelijke brandweer. Zoals op bovenstaande foto goed te zien is past deze lange uitvoering net in het doosje. Vergeleken bij een standaard 917 is deze Long Heck op schaal maar liefst 1,5 cm langer. Het lijkt nog langer trouwens.
Inmiddels is deze auto ook al in een ander jasje beschikbaar, ook met Martini als sponsor.
Deze laatste kwam trouwens wel over de finish bij de wedstrijd van Le Mans 1971.
Dit kan helaas van de heren Larrouce en Elford niet gezegd worden. Heel jammer natuurlijk, maar dat geldt voor uitvallers bij befaamde races als Le Mans nog des te meer.

Deze afbeelding als achtergrond? Klik hier!

Temeer jammer omdat men met deze Porsche op papier toch heel goede vooruitzichten had.
Het model op zich had zich inmiddels al meer dan bewezen en stond zijn mannetje tussen andere beroemdheden. Deze Porsche 917 had de beschikking over een 5-liter motor die vermoedelijk in staat was meer als 600 PS op de weg brengen! De meningen zijn wat verdeeld, maar de topsnelheid op Le Mans lag ergens tussen de 386 en een kleine 400 km/h. Tot op de dag van vandaag een ongebroken snelheidsrecord op de baan van Le Mans.
Even genoeg over de grote broer en terug naar dit schaalmodel van Fly.  

Gezien eerdere ervaringen met Fly kijken we thuis bij gelegenheid deze auto maar eens na. Eerst eens even zien of de banden misschien niet aanlopen tegen chassis of body.
De voorwielen lopen echter prima vrij, zowel in de normale stand als wanneer ze wat naar boven geduwd worden. Het schoentje blijkt lekker soepel te lopen, nagenoeg zonder speling. Verder naar de achterkant dan maar.
Ook daar wijst niets op aanlopen van de banden. Hoewel, het ronddraaien van de achterwielen gaat wel hel erg zwaar.... Even goed kijken en voelen. Er zit wel erg weinig horizontale speling op de achteras....
Aangezien we zo verder weinig kunnen doen de auto dus maar openschroeven. We werken het rijtje af; Nee, velg loopt niet tegen chassis, nee, tandwiel ook niet. Nee, ook raakt het asje van de motor de band niet. De tandwielen vallen goed in elkaar. En dan, net als we de as met kroonwiel terug willen steken zie we ineens het licht...

HET SLOT...
Als de tandwielen in elkaar moeten vallen, voelen we weerstand. Vreemd, even kijken...
En dan zien we het euvel. Het kroonwiel is niet ver genoeg op het ruwe gedeelte van de as gestoken. Dit ruw gedeelte komt nu in het lagertje terecht. Dat past niet echt en draait zeker niet lekker! Erg jammer. Iedereen die wel eens vaker sleutelt weet dat dit een vervelend en gevaarlijk probleem is. Het is een hele kunst om het tandwiel te verplaatsen. In ieder geval om dat op zodanige manier te doen dat A. het kroonwiel daarna nog bruikbaar is en goed vast komt te zitten en B. zonder de as te beschadigen en/of krom te buigen. Daarna moeten ook nog de velgen weer vastgezet worden. Een hele klus om een slordigheidje te verhelpen. Zeker als je nog niet zo ervaren bent balen voor dat geld. Nadien hebben we nog wat ronden gereden. Ging een stuk beter, maar het enthousiasme was ver te zoeken. Daarom; de looks een 8,5 maar voor bruikbaarheid een 5-.