TEST: DODGE CHARGER VAN CARRERA
Wie de Carrera catalogus van dit
jaar (2003) er op naslaat, kan zal zien dat er een zeer groot aantal Amerikaanse
klassiekers op het programma staan. Met de specials meegeteld, komt Carrera
dit jaar met ruim 20 Amerikaanse klassieke auto's. Een aantal modellen
zien er in het echt overigens fraaier uit dan in de catalogus, dus we hebben
eens zo'n Amerikaan ter hand genomen. Met Amerikaanse klassiekers is het
heel simpel: je vind ze spuuglelijk of helemaal geweldig! Los van wat je
van dit soort auto's vindt, zal een ieder toe moeten geven dat het indrukwekkende
"bakken" zijn. Voor deze test is de keus gevallen op de Dodge Charger 500.
Het gaat om de uitvoering waarin Al Unser (niet te verwarren met jr.) aan
op de grid verscheen op Riverside (wat een mooie circuitnaam is dat toch!)
in 1969. |
 |
UITLATEN ALS REGENPIJPEN
Het eerste wat je aan dit model
opvalt is het formaat. Maar ja, dit soort racers waren nu eenmaal zeer
fors aan de maat.
De lak en de opdruk van dit model
zijn keurig verzorgt en het is bizar hoe de afgelopen jaren de kwaliteit
van slotcars aan het stijgen is. De cockpit is nog van het "halve" type
maar alle andere details zijn ruim aanwezig. Raamlijsten, ruitenwisser,
uitlaten (lijken wel regenpijpen!) en benzinedop zitten er allemaal op. |
MEER DETAILS
Meer details aan deze Dodge zijn
de fraai bedrukte banden, brandblusser in de cockpit en de rollbar. De
technische opbouw is geheel volgens de nieuwe weg die Carrera recent is
ingeslagen. Standaard tandwielverhouding, twee verstelbare magneten, motor
in de lengte en het vertrouwde schoentje en schakelaar. Deze laatste is
nodig omdat Carrera de andere kant op rijdt dan de meeste andere merken.
Naast de schakelaar (zou eigenlijk niet moeten) is de configuratie simpel
van opzet en dat is een plus. |
 
OPVALLEND NEUTRAAL
In ons testcircuit Parkzoom zitten
twee scherpe binnenbochten, maar het is opvallend met welk gemak de Dodge
zich daar doorheen werkt. Zo uit de doos is het rijgedrag overigens opvallend
neutraal. Wel is het zo dat als je uit de baan gaat, je ook gelijk op je
dak rolt. Het neutrale rijgedrag wordt natuurlijk deels geforceerd door
de twee magneten. Wie wat meer ervaring heeft zal toch wat minder magneet
willen zetten, maar ook dan blijft het rijgedrag vrij neutraal. Dit zeker
als je de omvang van de auto in acht neemt. Wil je meer nostalgische gevoelens
opwekken kunnen de magneten er natuurlijk ook helemaal uit. Op de relatief
gladde Scalextric Sport baan is dan wel wat (10 gram) lood nodig om voldoende
grip te krijgen. Het lood zal je echt zo dicht mogelijk voor de achterwielen
moeten plaatsen. Je hebt dan een auto die lekker kan driften, maar bedenk
dat door de lengte deze Dogde soms heel ver naar buiten komt. |
 |
CONCLUSIE
Als je niet van dit soort modellen
houdt heb je gewoon een keertje pech. Ben je liefhebber van Amerikaanse
klassiekers dan wordt je door Carrera op dit moment flink verwend. Het
aanbod is enorm en we hebben voor deze test gewoon een willekeurig model
genomen. De Dodge is netjes afgewerkt met prima opdruk. Ondanks de forse
lengte is het rijgedrag zeer neutraal.
Door de twee verstelbare magneten
is de auto te gebruiken voor een beginner tot een expert.. Wil je extra
veel nostalgie, dan de magneten eruit en ga lekker driften op een grote
oval! |
Profiel:
Dodge Charger 500
No 41 Riverside 1969
Aandrijving: inline 9x27
Banden: profiel
Magneet: 2 maal
Referentienr: 25716
Webtips:
Carrera |
|
Home
| Racebaanpraatje | Testbank
| Verzamelen | Sitemap
| Mail
11 oktober 2003 - Copyright
racebaan.com
|
|