TEST: RACING MODELLEN VAN
SLOTER
Dit keer testen we een relatieve nieuwkomer binnen slotraceland. Het merk
Sloter is tenslotte nog niet zo heel lang verkrijgbaar. Met hun (tot op heden)
twee modellen, de Ferrari 312 PB en de Lola T280/T290, komen ze als merk net
kijken om het zo maar te noemen. Toch zit er achter dit merk een goede
drijfveer. Een man met heel veel slotrace ervaring. Een man die met een
bepaalde filosofie is begonnen met dit merk. De modellen van Sloter moeten
standaard uit de doos probleemloos racebare modellen zijn die er bovendien ook
nog eens goed uitzien.
De kant en klare modellen presteren inderdaad al heel aardig, zeker met wat
extra aandacht. Althans wat we gelezen hebben in de laatste M-auto. Daarin
zijn ze onlangs uitvoering getest.
Het volgende model dat we binnenkort van Sloter kunnen verwachten wordt
een endurance auto, de Zytec. We zijn daar erg benieuwd naar.
Dit model zou het wel eens goed kunnen gaan doen in de clubscene. Maar eerst
nog even terug naar de hier geteste racing uitvoeringen van de Ferrari en de
Lola.....
 |
TECHNIEK
Sloter maakt de keuze om eigenlijk al vrij snel na het uitkomen van de
standaardmodellen uit te komen met deze racing modellen. Racing wil ook hier
zeggen: Een kale body, wit van kleur.
De accessoires van de body worden los meegeleverd. Dit om de auto eerst naar
wens van een gepast uiterlijk te voorzien, om deze vervolgens af te monteren.
Gezien dit feit, in combinatie met de modelkeus voor de Ferrari 312PB en de
gebruikte techniek eigenlijk een dikke knipoog in de richting van Slot.it.
Het chassis is redelijk soepel en is aan de zijkanten verstevigd in
lengterichting. Enige frictie in het chassis in breedterichting is dus
mogelijk, in lengterichting is het chassis lekker stevig. Op deze wijze worden
de wielen ten alle tijde optimaal op de baan gedrukt. Over wielen gesproken.
De racing modellen zijn zowel voor als achter voorzien van gedraaide aluminium
wielen en gekalibreerde assen. Verder zien we een stevige pinion op de motor
en een smal metalen kroonwiel. Niets nieuws op zich, maar zoals later zal
blijken van prima kwaliteit. Het schoentje is aan de voorkant lekker breed.
Hierdoor is er veel ruimte tussen de (lekker dikke) gemonteerde draden en
weinig of geen kans op kortsluiting op deze plek. De vooras heeft weinig of
geen horizontale (afhankelijk van de afstelling van de velgen) en slechts
geringe verticale speling.
De vooras kan vrij eenvoudig "vastgezet" worden indien gewenst. De
achteras zit met twee brede lagers in het chassis geklemd. Daarvoor ligt de
motor in sidewinderopstelling. Een magneet is niet aanwezig, aar er is wel een
plek gereserveerd om eventueel een knoopmagneet voor de motor te plaatsen. Dan
hebben we wel zo'n beetje alles gezegd wat er te zeggen valt over de techniek.
Er zitten nette banden op de auto de met wat licht schuurwerk zo aan hun werk
kunnen beginnen.
 
 
VERBETERPUNTEN?
Aangezien het een racing product betreft hebben we wat extra kritisch gekeken
naar deze modellen. Diegenen die kiezen voor deze "doe het zelf"
modellen, in plaats van voor de kant en klaar uitvoeringen, zullen dat
tenslotte óók doen. De lagers blijken wat los in het chassis te zitten.
Dit levert enige speling op en ze kunnen draaien in het chassis. Even
vastlijmen met bijvoorbeeld een lijmpistool is hier wel aanbevolen. Datzelfde
geldt ook voor de motor. Deze zit standaard echt te los in zijn houder. Aan de
onderzijde de motor met tape vastplakken aan het chassis is een minimale
inspanning die verricht zal moeten worden. Vastlijmen met lijmpistool kan
natuurlijk ook.
Het lichtgewicht interieur is bij de voor de test gebruikte Lola aan de
achterkant net ietsje te dik.
Bij het strak aandraaien van de schroeven zit deze strak op de motor en levert
dit spanning op, waardoor het chassis scheef trekt. Of dat incidenteel is
kunnen we zo niet zeggen uiteraard.
Tot slot hadden er wat andere schroefjes bij mogen zitten. Zodat je de body
naar wens ietsje kunt laten veren op het chassis. Maar dat is natuurlijk voor
weinig geld ook zelf op te lossen.
DE RIJTEST
Ook deze Lola werd weer eens getest op de Ninco clubbaan van het Otoclubke in
België. Een auto als deze moet tenslotte de gelegenheid krijgen zijn/haar
benen te strekken. De losse onderdelen van de body werden niet gemonteerd om
schade te voorkomen.
Als eerste werd de auto standaard uit de doos gebruikt, zonder magneet. De
motor bleek meer vermogen te leveren dan de banden op de baan konden brengen,
met spinnende achterwielen tot gevolg. Als de auto eenmaal vaart had bleek de
motor goed voor een forse topsnelheid. En dat alles in een heerlijke rust. Op
deze momenten bleek hoe goed de gebruikte tandwielen zijn.
De motor hangt ook lekker aan het gas en is gevoelig voor iedere millimeter
trekkerdruk.
Helaas bleek al snel dat de auto te licht was om de bochten en knikken van de
wat hobbelige Ninco baan goed door te komen. Het schoentje liep vrij
regelmatig uit het slot of de achterkant van de auto brak uit. Tijd voor wat
eerste maatregelen. Er werd wat lood geplakt en de bandjes werden licht
geschuurd. Dit verbeterde het rijgedrag en hanteerbaarheid al een heel stuk.
Toch bleef de auto erg "tailhappy", reden waarom andere achterbanden
gemonteerd werden.
Dat ging gelijk een stuk beter, maar toch bleef het lastig om constant goede
tijden met de auto te rijden. Op het moment dat we ontdekten dat er spanning
stond op chassis en body en de schroeven iets losser draaiden ging het nog wat
beter.
Hierna werden er nog de nodige ronden afgelegd met magneet. De wegligging werd
(uiteraard) een stuk beter en desondanks kon er nog steeds gedrift worden met
de auto. Maar deze keuze zullen weinigen maken die kiezen voor een auto als
deze. In ieder geval bleek zo wel dat de motor met magneet en zeker zonder
magneet een slechts beperkte remwerking laat zien. Iets om rekening mee te
houden, afhankelijk van je rijstijl natuurlijk.
|
 
CONCLUSIE
Sloter komt de tuners onder ons heel aardig tegemoet door het uitbrengen van
deze racing versies. Voor een leuke prijs krijg je een auto waarin je wat
betere onderdelen betreft nog maar weinig hoeft te investeren. Bovendien kan
het uiterlijk naar wens vormgegeven worden.
Bij het zien van de Lola viel in België gelijk de opmerking "wa's da
voor een klein otoke?"....
En inderdaad, de Lola is nog korter, smaller én lager dan bijvoorbeeld een
Porsche 908 van Fly. Gebruiksklaar weegt de auto ongeveer 70 gram. Niet echt
een zwaargewicht dus. Ook de Ferrari is ietsje korter dan die van Slot.it. De
rest van de verhoudingen klopt wel vrij aardig.
Hoewel er zoals gezegd enkele punten voor verbetering vatbaar zijn is het een
auto met veel potentie. Er zit een fijne motor in de auto en de tandwielen
doen hun werk in stilte en uitstekend. Maar het is ook een auto die desondanks
nog wat werkt vraagt om er snelle rondetijden me te kunnen draaien. Als je
daar geen problemen mee hebt is het zeker een leuk project om eens lekker voor
te gaan zitten. De grip van de standaard gemonteerde banden kan op een ander
"wegdek" natuurlijk best beter blijken te zijn.
Al met al leuk dat een beginnend fabrikant al zo snel de keuze biedt tussen
een kant en klaar model voor de "standaard" gebruikers onder ons en
een model voor de meer gevorderde slotracer.
We kijken zoals gezegd uit naar de binnenkort uit te komen Zytec, maar zeker
ook naar de aangekondigde Renault Alpine en de Fiat 131 Abarth.....!
Met dank aan importeur Fred Quick voor het beschikbaar stellen van deze beide
testmodellen.
 
|
Home
| Racebaanpraatje | Testbank
| Verzamelen | Sitemap
| Mail
13 juli 2007 - Copyright
racebaan.com
|
