Wat informatie vooraf
Club Urtrack, gevestigd in Urmond en begin 80er jaren in Geleen opgericht, stuurt
elk jaar een delegatie rijders naar Speedlines.
Ook dit jaar hadden wij een uitnodiging van Geert Mertens, oprichter en
organisator van de 24 uren, ontvangen. Men kent zich o.a. van de SUS
races: een onderlinge competitie tussen rijders van de clubs "Speedlines,
Urtrack, en Speed 74" die over meerdere races
in het jaar verdeeld op verschillende locaties om de gelijknamige beker
strijden.
Ook dit jaar werd Team Urtrack weer gevormd door: Olaf
Grünewald uit Aken, Rob Worms uit Urmond, Roger Crol
uit Geulle a.d. Maas en uw gastheer Ton Schols uit Swalmen.
In deze formatie streden wij met z'n vieren al 3 maal eerder mee voor een plekje op het podium.
Dat lukte in 2003 voor de
eerste en gelijk ook laatste keer. Toen zat er met een door Ton geprepareerde Audi R8
een derde plaats in. Een mooie prestatie, mede gezien het feit dat er rijders
meestreden zoals
wereldkampioen Geert Mertens himself, en Nick de Wachter van 'Racing For
Hotslot' uit Amsterdam, die amper 1 jaar later ook
wereldkampioen werd....
In 2004 stond Urtrack met één, nee eigenlijk met twee keer de zéér
fraaie,
maar naar achteraf bleek ook zéér fragiele Nissan Xanavi aan de
start. Olaf had toen zorg gedragen voor de zeer strak en gedetailleerd
uitgevoerde body's. Dit leverde de uiteindelijk
door Olaf en Ton samen geprepareerde auto in 2004 de 1e plaats op in het
"Concour de Elegance", maar helaas maar een 7e plaats in
het eindklassement.....
Waardoor...!? Er moest tijdens de race heel veel gerepareerd worden!
|
|
2005
Ook dit jaar wist Olaf met zijn BMW V12 de fel begeerde titel "mooiste
Slotcar on the Track" in de wacht te slepen! Voor de 2e keer op rij dus! Aan hem dan
ook alle eer, temeer hij de auto dit jaar helemaal in z'n eentje had
klaargestoomd!
Deze eerste plaats stond wederom gelijk met de Pole-positie op de startgrid!
Het was rond twaalven. De wedstrijdbandjes en motoren waren een uur daarvoor
uitgereikt worden. Er werd nog test gereden, de auto volgens reglement tip top
afgesteld en
voor de zekerheid nog een keer gecontroleerd alvorens de auto door de TC te laten keuren.
Niet elke auto kwam er zomaar doorheen. Juist het sterkste team, winnaar van
de 24 uren van 2003 en 2004, het AmsterdamseTeam RFH, begaf zich met hun interpretatie van het reglement op glad
ijs, beter gezegd in een grijs
gebied. Het sportiefste gebaar kwam dan ook van de wedstrijdleiding, dat team
RFH uiteindelijk een tijdstraf van (slechts) 30 sec. oplegde.
Kort voor de start was de temperatuur om en op de baan al opgeklommen tot zo'n
40°C.
Klokslag 16.00 uur gingen de lichten op groen. Alle teams, met uitzondering
van Team RFH begonnen aan hun eerste verkennende rondjes. Vooral onze BMW in
Lane 1 (die was amper ingereden) had zeer weinig grip. Rondetijden van 5,5
seconden in het begin betekende; dat we in de sowieso langzaamste Lane 'n halve
seconde per ronde verloren.
Na de eerste, zo'n 1 1/2 uur lang durende Stint, lagen we met rondetijden om de
5.1 op 'n 4e positie. Gezien de omstandigheden was dat niet eens zo slecht.
Speed 74 lag met rondetijden om en net onder de 5.0 aan de leiding, en had zich
t.o.v. het veld al aardig afgezet. RFH was een inhaalslag begonnen en lag met
rondetijden om en net boven de 5.0, op 5e positie.
Het deelnemersveld
Omdat de temperatuur van de
motoren tot zo'n 80, 90°C opliepen, werd gevreesd voor uitvallers. Dank de
stalen Plafit Exel chassis, die de warmte zeer goed afleidden, was dat toch niet
het geval. Enkel het Deense Team met hun carbon gelamineerde Ferrai 550
Maranello viel na 23 1/2 uur racen met motorpech uit. Dit groepje, zeer
sportieve rijders, gaf echter niet op. Zij wierpen zich na inbouw van een nieuwe
Bison motor en met nog slechts 25 minuten voor de boeg, toch weer in de strijd.
Dit sportieve gebaar werd door alle aanwezigen uitbundig gehonoreerd. Na
terugkeer op de baan nam het team, zichtbaar geëmotioneerd, hun welverdiende applaus in ontvangst.
Ook het onder Belgische vlag rijdendende HMI team met rijders uit Begie en
Nederland, mocht na afloop van de race een welgemeend applaus in ontvangst
nemen. Zij deden voor de eerste keer mee. En hoe! Met o.a. Tom Rill en Ali ...? van
Speedtrack te Kampen, Dick van Roekel van SRA te Almere, meer bekend in het 1/32
racen, wisten zich wakker te slaan. Het team werd door 'n aantal kleine defecten
en diverse afstellingprobleempjes telkens weer tot korte onderbrekingen
gedwongen. Het mocht hun motovatie, én pret niet drukken. Want dat hadden ze
zeker naarmate ze meer vertrouwd raakten met deze supersnelle 1/24
bolides.
De race vorderde. Inmiddels waren we naar een solide 3e plaats
geklommen.
Zelfs in de langzamere Lanes haalden we de 5.0, wat ons gerust stelde. Maar daarna kregen
ook wij pech. Het begon met een harde Crasch waardoor de auto met een hoge boog
op de grond naast de baan terecht kwam. We waren niet de enigen die dat
gebeurde. Het geeft tevens aan hoe snel en hard het er aan toe kan gaan in zo'n
race als deze.
Na dit spectaculaire ongeluk leek de auto niet meer goed handelbaar. Er werd
naar oorzaken gezocht, wat nagekeken en verandert. Het duurde helaas een hele tijd voor
we weer de vertrouwde rondetijden wisten te behalen. Intussen waren we al tot de 5e plaats
teruggevallen, toen problemen met de motorpinion ons zelfs tot de 6e
plaats terugwierpen! Al met al hebben we, net als de anderen, gevochten voor
wat we waard waren.
Laat in de nacht waren de temperaturen naar acceptabele waarden gezakt, de
rondetijden werden sneller. Onze snelste ronde werd op 4.93 geklokt. Aan het einde van de race vonden we ons met 13511 gereden rondjes op een 5e plek
terug.
De snelheid in beeld gebracht.....
De ontwikkelingen aan de kop van
het veld waren bijna dramatisch te noemen.
Desmo and Friends, het 2e team van Speed 74, en
die eerder nog achter ons lagen, vochten nu met het Team "GPS" van
Stoffel Vos (team1 Speedlines) om de 3e plaats. Zij kwamen met 13585 rondjes, 17
rondjes tekort.
Team "Speed 74" die vanaf het begin van de race aan kop lag, zou
zondermeer hebben gewonnen, zouden ook zij na een Crasch geen problemen hebben
gekregen met de aandrijving van de auto. De wegligging van hun auto werd steeds
minder, maakte vreemde geluiden. Wetende wat erop het spel stond, werd er
koortsachtig gezocht naar de oorzaak van hun probleem. Dat werd weliswaar
gevonden en nog verholpen, maar net niet meer op tijd. Hun rondetijden van 4.8
werden ook niet meer gehaald. Na iets meer dan 23 uur werden zij door team RFH
ingehaald. Die wisten aan het slot van de race zelfs enkele rondjes van 4.6 te
draaien. Nick, Tamar, Gabriël en Willem, het zijn ervaren rijders die ook onder
druk goed presteren, maar we laten in het midden of zij als rijders de doorslag
gaven, of dat toch ....! Zij werden met 13920 rondjes voor de derde keer op rij tot winnaar gekroond.
Met na 24 uur rijden 19 rondjes voorsprong op Team Speed 74......
Bad Boys, het 2e team van Speedlines met Geert Mertens en zijn jongsten wisten
er na een sportieve race met 13444 rondjes, een mooie 6e plek aan over te
houden.
Team HMI dat voor de eerste keer had meegedaan, mocht met 12097 rondjes trots
zijn op het behaalde resultaat, een 7e plek. Zij kregen na afloop en naast een oorkonde, een
extra applaus voor alle getoonde inzet.
Ook het team White Mouse, onze vrienden uit het hoge noorden, kreeg een
extraatje voor mee naar huis te nemen. Op hun oorkonde werden 11860 rondjes
genoteerd.
Ondanks de extreem hoge temperaturen op de eerste dag tot ver in de nacht, en op
het einde van de 2e dag, was het 'n geweldig mooie race. Met diverse wendingen
tijdens de race was het bijzonder spannend geweest en er uiterst sportief aan
toe gegaan. Er had al met al een zeer ontspannen en gezellige sfeer geheerst,
ook na bijna 24 uur strijden op de baan en weinig slaap naast de baan. Het
gevecht met anderen en met zichzelf was weer gestreden!
En als je je afvraagt, hoe het komt, waarom men bereid is zover te gaan?! De
laatste minuten, het slot van de race, is ook bij Speedlines iets heel bijzonders. Net
zoals in Lemans voegt het hele veld zich de laatste minuten achter de leider in de
race, om zo gezamenlijk over de eindstreep te gaan.....
Hier zijn geen woorden voor!
Het is een gevoel, een gevoel wat iedere rijder herkent en op zijn manier
beleeft!
|
