HOME | RACEBAANPRAATJE | TESTBANK | VERZAMELEN | REPORTAGES | GULF RACING | LINKS | SITEMAP
 
 

Slotracen als festiviteit

Een reportage over een bijzonder Evenement: 
Over een race, maar nog meer over, hoe slotracen
hier bij het Otoclubje werkelijk "lééft"!
Ton, ook deze keer jullie gastheer, reed mee bij team Slotracing For Holland. Frank, dit jaar helaas verhinderd, heeft op dag 2 de plaatjes geschoten.



Aankomst

Toen ik donderdagavond 21 juli op het terrein van het Otoclubje aankwam, was ik toch enigszins verbaasd dat de deur naar het clubgebouw dicht was en verder ook niemand te zien was. Daarom liep ik door naar een naastgelegen circustent, althans daar leek het op, en ging naar binnen.....

Precies 2 maanden voor deze avond waren de wederom door "Klaas Bos van Slotraceshop" (Van alles wat) gesponsorde wedstrijdauto's in het clublokaal van het Otoclubje gearriveerd. Door loting bepaald, vonden die avond 8 Honda NSX van Ninco een nieuwe eigenaar. 
In het reglement was bepaald dat iedereen met de auto uit de doos van start zou gaan. Wel moest iedere auto nog van een eigen kleurtje en van verlichting worden voorzien alvorens aan de start te mogen verschijnen. Het chassis moest dan ook in Diepenbeek blijven, en was deze donderdagavond dus bedoeld om de kap inclusief verlichting weer met het chassis te herenigen, de auto voor de race klaar te maken en uiteraard om, de auto en baan te leren kennen.

Toen ik binnenkwam werden net de chassis en diverse setjes (reserve)onderdelen uitgereikt. Daar wil je als gedreven rijder natuurlijk bij aanwezig zijn, reden dus ook waarom ik buiten niemand was tegengekomen!
Na materiaalontvangst én uiteraard na mijn blijk van verwondering te hebben geuit dat de race dit jaar in een feesttent zou plaatsvinden, gingen we de grote meute achterna, richting de pitstraat.

Door een kleine tunneltent, kwamen we uit in 'n 3e tent waarin ook de wedstrijdbaan stond opgesteld.
Alles bij elkaar was ik vanaf binnenkomst zo'n 450 m2 vloeroppervlak gepasseerd.
Het was in een woord "fenomenaal" wat de harde kern van het Otoclubje hier in slechts 1 week tijd weer op poten had weten te zetten: Een volledig aangeklede, 8 sporige Ninco baan van maar liefst 40,43 meter lengte en verdeeld over de beschikbare ruimte diverse plekken voor verzorging van de inwendige mens, voldoende tafels en zitgelegenheden inclusief terrasverwarming en een en ander, als slagroom op het toetje afgemaakt met een waarachtig racemonster van een Corvette CR5, een Opel GT en een Alfa Romeo.





 

De organiserende club

Toch was dat nog niet alles, zo verzekerde mij Martin, organisator en coördinator van de race!!! 
Martin, is namelijk al sinds jaar en dag nestor van het "Otoclubje". Hij weet van wanten, want mede dankzij hem en een ploeg vrijwilligers, telt de club nu meer dan 80 leden: Jong, oud, mannekes & vrouwkes..!
Men komt hier van heinde en ver meerdere keren per week samen om op een 8 sporige, circa 30 meter lange Nincobaan te racen, maar ook om gewoon gezellig "met elkaar te zijn".....
Er is gelegenheid om aan de bar een hapje te eten, iets tegen de dorst te nemen of zelfs over de dorst heen een drankje te nuttigen waar je pas echt van los komt. In ieder geval besteedt men hier in het gastvrije Diepenbeek, volgens goed Belgische gewoonte,  altijd uitgebreid aandacht aan het lijfelijke welbevinden. 
Niet voor niets komt hier altijd veel volk over de vloer!
Dat kan dan ook betekenen, dat als je hier als nieuwsgierige bezoeker of gastrijder binnenkomt, je door Martin wordt rondgeleid langs meters lange, 2 meter hoge vitrines die volstaan met honderden door hem verzamelde Slotcars, vaak waardevolle collecties en zeldzame exemplaren.
Die rondleiding zal gewis ook aan de bar eindigen, waarna Martin je pas zal loslaten.
De waarschijnlijkheid dat je door hem en anderen wordt aangestoken en eerdaags zelf met een regelaar in de hand aan de baan staat is, dan ook bijzonder groot!

Elk jaar, dit jaar al voor de zesde keer, vindt in het begin van de zomervakantie de 24 uren van het Otoclubje plaats. Om het gewoon een race te noemen doet de zaak eigenlijk te kort. Speciaal voor deze 24 uur worden kosten noch moeite geschuwd. Dit jaar spande echter beslist de kroon!!

 

  Sponsoren worden aangetrokken, nevenactiviteiten georganiseerd, aandacht in de media gevraagd: Op het sportveld voor en naast de tent(en) is er vrijdag een rommelmarkt. Zaterdag staan er hooglans geboende Streetcars van het soort "The fast and the Furious" uitgestald, daar tegenover een heuse, chroomglimmende Amerikaanse Truck.

Dat alles trekt extra bezoekers, die bovendien door grote luidsprekers verspreide muziek en life-commentaar gelokt, nieuwsgierig naar binnen komen. Tijdens de race stonden mensen soms rijen dik achter dranghekken te kijken hoe de rijders om de titel aan het strijden waren.



Natuurlijk werd er die avond nog uitvoerig getest en voor zover toegestaan, druk gesleuteld. Na sluiting van de baan omstreeks 23.00 uur, was nog steeds niet goed duidelijk, wie het het beste voor elkaar had gekregen, of 2 maanden daarvoor misschien een ietwat betere auto had geloot!?
Kortom, gewoon met elkaar racen stond voorop en zou het dus grotendeels ook aankomen op de rijvaardigheden van de in totaal 48 rijders! 
Daarvoor hadden zich dit jaar 6 Belgische Teams, waarvan 1 damesteam en 2 teams uit Nederland ingeschreven. Logisch met zoveel leden, leverde het Otoclubje alleen al 5 teams. Het 6e team, het team "Slotfreaks" kwam uit Hamme.
Nederland werd vertegenwoordigd door team "Squadra Via Verde" uit Tilburg. En ons team. "SFH" bestond dit jaar uit: Teamcaptain Wi-jo van Bussel uit Maastricht, al jaren rijdend lid en bestuurslid van het Otoclubje; Tony, Jorge en Swen, 3 jongere leden van de club en; Fred "QUICK" (Meyer) uit Almere en uw gastheer Ton.

                                                                       Wi-jo aan het werk


Vrijdagmiddag 22 juli, rond 16.00 uur...
Het zonnetje scheen. Overal was het een drukte van jewelste. Honderden bezoekers waren op het evenement afgekomen. Propvol was het in de wat kleinere tent, waar Pedro met zijn mobiele, echt Italiaanse koffiebar de heerlijkste Espresso, Cappuccino en meer met koffie erin, serveerde.
Was dat het, wat Martin daags daarvoor had bedoeld?!

 


Klokslag 19.00 uur ging de kwalificatie van start. Drie rijders uit elk team kregen ieder 2 minuten de tijd om de snelste ronde op de klok te zetten. Zo beslisten 3 tijden per rijder en team de uiteindelijke kwalificatietijd, en mocht het winnende team na afloop als eerste de baan kiezen waarop zij van start wilden gaan.
Wij gingen als 5e team de kwalificatie in. Wi-jo en Jorge klokten 10.3 en 10.3, ikzelf een aardige 10.1, de tot daar aan toe snelste tijd op de baan. Zouden we kans op de 1e startrij maken?! Uiteindelijk bleek alleen het  1e thuisteam "RFB" ons de snel af te kunnen zijn. Zij zetten een snelste tijd van 9.8 op de klok en kwamen daarmee als enige vóór ons op de startgrid te staan.


Van start...
Zoals het hoort, start het veld ook hier in Diepenbeek van achter de Pace-car. Voor de coureur van de Corvette CR5 van GLPK Carsport, die de race officieel zou openen, was dat toch even wennen. Een afvlieger.. en enkele rondjes later ging de race om stipt 21.00 uur van start.

Ons Wi-jo ging op baan 6 de race in. De Poolsitters hadden de snelste baan, baan 4 gekozen. Voor alle rijders was het even wennen Dat gold vooral voor Team SVV uit Tilburg en team MCM uit Temse, die vandaag pas waren aangereisd, en dus nog geen meter waren gereden op deze nieuwe, best wel tricky baan.
Elk half uur werd er van rijder gewisseld, maar zoals men van elders misschien gewend is, rijdt men hier 3 uur achter elkaar door in één en dezelfde Lane. Voor 'n Endurance- of teamrace zeker ook aan te bevelen omdat er véél minder baanwissels plaatsvinden en de rijders "vliegend" kunnen wisselen. 
Ook erg handig; Bij uitvliegers moét door de rijder een knop ingedrukt worden. Dit betekend voor de betreffende rijder verplicht 5 seconden stilstaan. Tijd genoeg voor de marschall om de auto(s) weer in de baan terug te zetten en voor iedereen gelijk tijdsverlies..


Na de eerste heat, we lagen op 5e positie, ging om 24.00 het licht uit voor de nachtsessie die tot dageraad zou duren. We wisselden van baan 6 naar 4, wat op 'n gemakkelijkere en snellere baan ook net wat prettiger rijden betekende. Mede hierdoor klommen we op naar een 4e plaats. Inmiddels 2 baanwissels verder, na ongeveer 'n uurtje of 10 onderweg te zijn geweest, begon zich al een beetje af te tekenen, welke teams kans maakten op een podiumplek.
Wie echter denkt dat er maar weinig spanning in de race te beleven viel, vergist zich.
Door het hier toegepaste wisselsysteem, dus 6 verschillende rijders per baan gedurende 3 uren, was het zelfs de volgende dag nog vaak spannend: Zo zag zich een team dat uitliep, 'n uurtje later weer ingehaald omdat ondertussen weer andere rijders aan de drukkers waren gaan staan. Er werd dan ook vaak op de monitoren gekeken, driftig gerekend hoe groot de voorsprong of achterstand onderhand was geworden, welke gevolgen de volgende rijderwissel of baanwissel zou kunnen hebben op het klassement.

In die tijd hadden de bar en de koffiebar dan ook iets minder te doen, maar naarmate de nacht vorderde en de vermoeidheid toesloeg, werd er vooral menige espresso weg geleuterd. Wie het koud had gekregen, liet zich door Pedro een scheutje Amaretto of Rum in zijn koffie doen of trok zich terug en probeerde in zijn slaapzak warm te worden, wellicht wat slaap te vatten.

Een nieuwe dag
Ook Pedro had een dutje gedaan. Omstreeks 6 uur verraste hij iedereen met de mededeling dat hij deze morgen naast cafeïne, ook vers geperst meervruchtensap serveerde.
Glazen vol gingen weg als warme broodjes. Net zoals de broodjes, beleg en meer aan het buffet tijdens het door de organisatie uitgebreide ontbijt.
Over het grote gros gezien liep op de baan ook alles gesmeerd, kleine probleempjes natuurlijk uitgesloten.
Grote schades of zelfs uitvallers waren er niet, enkel wat Spoilers die weer opgeplakt moesten worden.
Kortom, Ninco's Honda NSX bleek zeer robuust.

In het begin van de race had het er nog naar uitgezien dat we voor een derde plaats konden gaan. In de loop van de dag waren we echter ruim achter geraakt op team Slotfreaks, die al bijna de hele race op 3e positie lagen. Door een probleem van het soort waar je van tevoren nooit weet, óf.. hoe erg... en wie het zal overkomen, hadden we het pech, dat onze auto in de korte scherpe bochten steeds moeilijker controleerbaar werd. Hoewel dit probleem ons tot aan het einde van de race zou blijven achtervolgen, wisten we onze voorsprong op team SRE in 5e positie toch nog langzaam iets uit te bouwen.

Al met al hadden diverse stops ons 'n aardig tijdje bezig gehouden, dus over spanning en evengoed veel pret niets te klagen, maar was ons daardoor bijna ontgaan dat het al zolang voor ons rijdende team Slotfreaks uit Hamme ook al 'n uurtje of wat in gevecht was met team MCM uit Diepenbeek! Na ongeveer 19 uren racen wist team Slotfreaks in de langste achtervolgingsjacht van de race überhaupt, de 2e plek naar zich toe te trekken. Elders in het veld werd er nog wel voor rondjes geknokt, maar aan de posities veranderde dat niets meer.

       

Zoals gezegd, een bijzonder Evenement
Gedurende de race waren er altijd wel toeschouwers aanwezig. Ook Geert Mertens van Speedlines - de 2e Diepenbeekse (1/24) club -  kwam een bezoekje brengen. Maar tegen zessen was het drukker en drukker geworden, stonden mensen rijen dik achter de baanafscheiding.
Men toonde zeer veel belangstelling, hetgeen om zo meer bleek uit veel gestelde vragen aan rijders naast de baan en Marschals om de baan. Maar, de eerlijkheid gebied te zeggen dat velen van hen natuurlijk ook op het jaarlijkse, wederom grandioos verzorgde en lekkere Barbecue van Martin en zijn keukenpersoneel af waren gekomen. Martin had zijn handen dan ook vol, of beter, zijn 3 grills vol met diverse soorten vlees.
Dat was wel nodig ook, want alleen al in de voorverkoop hadden 220 gegadigden zich hiervoor opgegeven!
Toch was er niets tekort, ook wij rijders hebben tussendoor en na de race volop hiervan kunnen genieten!

Aankomst
Al voor de laatste rijderswissel in de 8e heat was het klassement al min of meer duidelijk. Dus echt geracet werd er in de allerlaatste Stint niet meer. De druk was zo te zeggen van de ketel en genoot iedereen nu al van een geslaagde race. Met die gedachte blijkbaar werden er aan het eind van de race nog aardig wat snelle rondjes gedraaid. 
Een kwartier voordat de geblokte vlag viel, werd dan de inmiddels welbekende formatie achter de leider in de wedstrijd ingenomen. Afgevlagd door de burgemeester van Diepenbeek was de 24 uren van het Otoclubje om precies 21.00 uur een feit geworden!

In al de jaren dat de 24 uren van het Otoclubje wordt verreden, is hun motto altijd geweest:
"Plezier en gezelligheid door sportiviteit en eensgezindheid". 

Wat dit jaar betreft, zijn woorden overbodig...
In die zin.., allemaal bedankt en graag tot volgend jaar!


    
 
                           



Home
| Testbank | Verzamelen | Gulf Racing | Sitemap

8 augustus 2005 - Copyright racebaan.com