|
|
Een bezoekje aan het
testweekend Le Mans 2008.
Afgelopen weekend gingen een viertal leden van onze club RBC Slotmanege op
initiatief van Laurens de Wolf richting Le Mans op het testweekend voor de 24H
van Le Mans 2008 bij te wonen.
Ze hebben de toegeworpen handschoen opgepakt en een leuk verslag geschreven van
hun belevenissen. Ook zijn er veel mooie plaatjes geschoten, heel veel zelfs.
Teveel om hier te plaatsen. We beperken ons tot plaatjes van de auto's van de
deelnemende Nederlandse coureurs dit jaar. Maar geen nood, ook alle andere
plaatjes kunnen bewonderd worden. Hoe en waar staat zoals gebruikelijk onderaan
dit artikel. We wensen iedereen veel lees- en kijkplezier toe!
Bezoek aan de Le Mans testdagen 2008 van 30 mei/1 juni 2008
Het is zover, maanden geleden hebben
Laurens, Stan, Marc en ik besloten om gezamenlijk naar de Le Mans testdag 2008
te gaan. Het moest wel een beetje in luxe, vandaar dat in januari van dit jaar
al een camper werd besproken bij Nico Sijstermans te Heerlen. Bij Nico kan
Laurens al jaren terecht voor een Camper, ook al is het voor maar enkele dagen.
De testdagen zijn (volgens Laurens) uitermate geschikt om even te "proeven"
van de sfeer vooraf aan de grote 24 uren race.
Laurens, en zijn zoon Stan hebben
inmiddels een "rijke historie”"als het gaat om Le Mans bezoeken. Sinds 2001
hebben ze alleen jaargang 2006 moeten missen, verder waren ze op iedere editie
vertegenwoordigd, hetzij voor de race-, hetzij voor de testdag.
Omdat Stan nog op de basisschool zit, vertrokken we pas later in de
middag. Zo
rond 16.00 uur vertrokken ze uit Melick, naar Roermond om mij op te pikken, en
vervolgens naar Maasbracht om Marc toe te voegen aan ons gezelschap. De reis
begon met een gebruikelijke file vóór Maastricht. Vervolgens zijn we zonder
veel problemen doorgereden (Parijs is altijd druk, en indrukwekkend om
te zien dat deze stad nooit slaapt), om rond 03.00 uur
650 kilometer
verder aan te komen naast het 24 uren circuit de
la Sarthe
ten zuiden van Le Mans. Nadat we de camper een beetje ingericht hadden en de
bedden klaar, zijn we maar snel een paar uurtjes gaan slapen. Na een biertje en
fris voor Stan natuurlijk.
Zaterdag om 08.00 stond de eerste naast
zijn bed, waarna iedereen er snel uit was. Even het gezicht wassen, koffie
(veel koffie) en een lekker ontbijtje, deze keer door Laurens verzorgt. Daarna
snel naar het circuit, en eerst kaartjes
kopen, want anders sta je zondag een uurtje in de file voor de kassa. Dan de
oude tunnel onder start/finish door om vervolgens aan de binnenkant van het
circuit uit te komen, alwaar 55 pitsboxen openstonden voor het publiek. We
konden al dat moois aanschouwen van een metertje of 4 afstand. De sfeer was zeer
relaxed , en verbazend genoeg helemaal niet echt druk. Alleen het publiek dat
van echt heel ver komt is meestal alleen maar aanwezig op zaterdag.
De oorzaak hiervan zou ons 2 uurtjes later
pijnlijk duidelijk worden. Nadat we bij alle pitsboxen gekeken hadden , en
uiteraard de nodige foto’s geschoten hadden, begon het zachtjes te regenen.
Een buitje dachten we, dat trekt wel over. Maar na een kwartiertje hield het op
met zachtjes regenen, het kwam nu echt met bakken uit de lucht, om vervolgens de
gehele middag en deel van de avond niet meer op te houden. Zonder te overdrijven
durf ik te stellen dat ik nog nooit zoveel regen gezien heb. En schuilen was er
aan de kant van de pitsstraat ook niet echt bij, zodat we binnen de kortste
keren nat waren tot op het ondergoed.
Tot overmaat van ramp was de terugweg geblokkeerd omdat de oude tunnels
onder het circuit compleet onder water gelopen waren. Noodgedwongen moesten we
een stuk langs de binnenkant van het circuit lopen om via een andere uitgang
terug naar de buitenzijde van het circuit en de camper terug te keren.
We kwamen nog langs de ACO shop in het 24H
Museum bij de hoofdingang, alwaar we natuurlijk allemaal een mooi “shirt officiëlle
du 24Heures” gekocht hebben.
Eenmaal terug bij de camper begon het langzaam op te klaren, en na ons verlost
te hebben van de natte kledij, hebben we later op de avond toch nog de barbecue
kunnen ontsteken.
Laurens had de boodschappen ingekocht, en
werkelijk voor een heel leger en ieder wat wils meegenomen, daar kwam zijn
jarenlange ervaring goed van pas!!!!! Na
het eten besloten we vroeg naar bed te gaan om zondag op tijd op het circuit
aanwezig te kunnen zijn. Om 01.00 uur
werden we allemaal weer eventjes wakker, omdat iemand van de kampeerders in de
buurt besloten had een enorm professioneel vuurwerk af te steken. Nadat deze
“meneer” zijn kruid verschoten had , hebben we nog even lekker geslapen.
Zondag ochtend werd het al snel zeer druk
op de parkeerplaats waar wij stonden en, niet onbelangrijk, het was
droog!!!!!!!!
Na
de gebruikelijke ochtend rituelen en ontbijt, met koffie ditmaal door mij
verzorgt, snel naar het circuit, alwaar het gebulder van de motoren al snel
losbarste.
HEERLIJK, voor dit geweld van deze 4
verschillende klassen auto’s waren we per slot van rekening afgereisd. Vooral
de 8 cilinder Corvettes maken zo’n bulderend geluid, dat je die in je maag
voelt trillen. Ook de rest van het veld maakt zo voor de eerste keer op Le Mans
een geweldige indruk die je niet snel vergeet.
Marc, tot de tanden bewapend met lenzen voor de camera , begon direct weer plaatjes te schieten, en ook Laurens en Stan bewapend
met foto- en video camera. Door deze luxe had ik mijn spullen thuisgelaten en
heb lekker vanaf de tribune genoten.
Omdat het droog was hadden we besloten om
zoveel mogelijk locaties aan te doen voor het maken van de mooiste foto’s.
Echter aangekomen bij de Dunlop tribune, vlak voor de chicane begon het weer te
regenen , maar dit keer zaten we gelukkig droog. En het kijken naar de auto’s
in de regen leverde ook direct meer spektakel op, dus zo erg vonden we dit niet
meer. We hebben diverse malen een coureur in de fout zien gaan voor de Dunlop
chicane. Bedenk dat in normaal droge omstandigheden de snelheid vóór de
chicane terug gaat van 285,- naar ongeveer 125Km/H. Dan kun je bedenken dat in
de regen het hele rempunt verlegt moet worden, en dat dit nogal eens fout gaat.
Spektakel verzekerd zullen we maar zeggen. Misschien
nog leuk te vermelden dat dit jaar 8 Nederlandse coureurs zijn vertegenwoordig
in diverse teams waarvan zelfs 2
Limburgers met voornaam Jos. Ik zal ze allemaal even opnoemen;
LMP1
; Jan Lammers met Charouz Racing
systems in een Lola B07/Judd
LMP2 ; Peter van Merksteijn,
Jos Verstappen, Jeroen
Bleekemolen met v Merksteijn
Motorsport in een Porsche RS spyder ; Michael
Vergers met Barazi Epsilon in een Zytec 07S
GT1; Peter Kox, Mike
Hezemans met IPB Spartak Racing in een Lamborghini Murcielago R-GT en last
but not least ; Jos Menten met team
Modena in een Aston Martin DBR9 .
Op de testdag krijg je helaas niets mee van
de tijden die worden gereden. Ook van de gebeurtenissen die verder op het
circuit plaatsvinden krijg je heel weinig mee. Anders is het in de raceweek. Dan
staan overal in de toeschouwers zone grote schermen waar je de hele race kunt
volgen. Helaas, op de testdag dus niet. Tijdens de sessies in de ochtend en
middag kregen we diverse malen code rood voorgeschoteld. Je kunt dan alleen maar
gissen wat er is gebeurd. Pas na thuiskomst blijkt dan eigenlijk wat er tijdens
zo’n dag is voorgevallen, en welke tijden er nu eigenlijk verreden zijn.
Overigens is de ochtend sessie van 9.00uur tot 13.00 uur en de middag sessie
van 14.00 tot 18.00 uur. Tussen de middag krijg je dus uitgebeid de kans om bij
de camper nog iets te eten en te drinken. Normaliter zouden Laurens, en Stan nu
op de fiets springen om na de ochtend sessie naar Arnage te fietsen om daar de
middag sessie te bekijken. Virage Arnage is de langzaamste bocht van het circuit
en heel spectaculair om mee te maken. Je staat daar heel dicht (wel
achter een hek) aan het asfalt. De auto’s accelereren na die bocht van
70 Km/h
naar ver over de 300 binnen enkele seconden. Helaas waren de
weersomstandigheden van dien aard om dit jaar de testdagen van alleen de
tribunes mee te maken.
Aan
het einde van de dag zaten we zoals gezegd op de Dunlop tribune en zijn we
tijdens een droog moment zo rond 17.00 uur richting pits gelopen. Daar hebben we
aan de overkant nog even staan te kijken naar de verrichtingen van de teams. Net
voor 18.00 uur begon het wederom te druppelen, en hebben we besloten om het
circuit te verlaten.
Nu moesten we ons kampement van het weekend nog enigszins opruimen, en zijn we
rond 19.00 richting Nederland gereden in, JAWEL, de stromende regen! Normaal
gesproken zouden we nog een maaltijd hebben genoten naast het circuit, maar door
de regen hebben we die maar uitgesteld, tot één van de uitstekende
parkeerplaatsen lang de autoweg.
Omdat er bij Parijs ook nog een file stond door een ongeluk, die ons 2 uur
vertraging opleverde, kwamen we uiteindelijk rond 4.30 uur aan in Maasbracht.
Nadat Laurens ook mij naar huis had gebracht,
zal hij zelf rond 6.00 uur thuis zijn gekomen.
Zoals eerder vermeld in dit artikel, hebben zowel Marc, Laurens als Stan veel
foto’s gemaakt.
Rest mij nog om Laurens en Stan
hartelijk te bedanken voor de zeer goede zorgen en het bijwerken van het verslag en
natuurlijk ook Marc voor zijn gewaardeerde gezelschap
en snelle publicatie van foto’s die
terug te vinden zijn in zijn fotoboek op Picasa.
Mocht je willen zien wat de resultaten zijn
van de verrichtingen van de diverse teams, dan kun je op het www terecht op de
officiële site van de ACO (de organisator van de 24 uren) .
Ook kun je natuurlijk ook kijken op diverse andere websites die speciaal
over endurance racen schrijven. Onder andere de door Nederlanders opgezette
website Planet Le Mans.
De links vind je hieronder. Met een oprechte Racegroet,
Alex Leistra
Rest ons, Team Racebaan.com, Alex en Laurens te bedanken voor het inzenden van
hun stukje en Marc voor het aanleveren van de zeer geslaagde plaatjes.
Een volgende keer hopen we er weer eens zelf bij te zijn!
|
