De locatie.
In tegenstelling tot andere jaren werd het
evenement dit keer "buitenshuis" gehouden. En wel in een
fabriekshal van de firma Java radiatoren in Diepenbeek. Ruimte genoeg,
niet te heet bij warm weer en altijd droog. Voorafgaand aan de race vond
ook nog een rommelmarkt plaats. Radio en tv waren aanwezig en er traden
diverse artiesten op. Uiteraard waren ook de "frites-kot",
koffiekar en andere catering weer aanwezig. Ook stonden er een Corvette
en een Porsche te blinken en was er een klein overzicht van slotracen
door de jaren heen. Weer genoeg te zien dus. Maar blikvanger was toch
weer de alleen voor deze gelegenheid aangelegde 8-sporige racebaan.
Zoals gebruikelijk van het merk Ninco, dit keer met een baanlengte van
maar liefst 60 meter per spoor. De baan was netjes afgewerkt, lag er
strak bij en enkele (werkende!) kermisattracties, een kampeerterrein en aangeklede
paddock maakten de baan compleet.
De baan was overigens keurig afgeschermd middels hekken, zodat alleen
coureurs en "pers" toegang hadden tot het circuit. Als eerste
werden de kwalificaties verreden, waarna de teams in rangorde het spoor konden bepalen waarop ze van start wilden gaan. De officiële opening
gebeurde door een Belgische coureur. Hierna werden er een vijftal
rondes afgelegd achter de pace-car, waarna de 24-uurs van start ging.
Het blijft altijd weer een belevenis om een evenement als dit mee te
maken; de strakke gezichten van de coureurs, de voorbij flitsende auto's,
de uitvliegers en de kreten als een baanmarschall op een dergelijk
moment net even was afgeleid. Onnodig trouwens, want ook nu maakte men
gebruik van de 5 secondenknop.
Bij een uitvlieger moet de rijder deze
knop induwen, waarna de stroom 5 seconden van het betreffende spoor
gaat. Zo duurt een uitvlieger voor iedereen altijd even lang. En heeft
de baanmarschall tijd genoeg om de auto of zelfs auto's zonder stress terug in het
spoor te zetten. Een voorziening die erg goed bevalt en die we
waarschijnlijk ook op ons toekomstige clubcircuit gaan gebruiken. Ook de
nachtsessies, bij getemperd licht, waarbij de auto's verplicht
moeten zijn voorzien van werkende verlichting, geven het geheel altijd
een bijzonder caché. Overigens had men nu gekozen om te rijden met de
Ascari van Ninco. Gebruik van pro-race onderdelen van Ninco was
toegestaan. De NC6 Crusher zorgde voor de nodige snelheid. Het gebruik
van regelaars was vrijgegeven, zodat iedereen zijn eigen regelaar kon
gebruiken. De layout van de grote maar toch overzichtelijke baan was
weer goed doordacht. Alleen een wat rare kronkel (laatste foto) in het
bochtige en toch al moeilijkste deel van de baan leidde tot wat
discussie.
De tijdwaarneming had dit keer
(terecht) een prominente plek gekregen naast de baan. Rondetelling en
tijdwaarneming was voor het publiek te volgen via een geprojecteerd
beeld en 2 beeldschermen. Handig.
Bij de acht teams was er ook dit keer weer een plek voor de junioren
gereserveerd. Hulde voor de begeleiders van dit team toekomstige topcoureurs! Tja, wat
moet je nog meer vertellen over een evenement als dit. Uitsluitend
mannelijke deelnemers. Er was in de eerste uurtjes al de nodige
belangstelling van het publiek.
En die zal in de loop naar de finish op zaterdag vast nog
veel groter geworden zijn.
De organisatie had wederom niets aan
het toeval overgelaten, zelf de vrijwilligers die zorg droegen voor het
randgebeuren, zoals catering en loterij, waren allen gekleed in toepasselijke "crew"
shirts.
Als er mankementen waren aan de auto gebeurde het sleutelen dit keer overigens
letterlijk "onder tijdsdruk". Het park fermé, waar de
reserveonderdelen waren opgeslagen, alsmede de "pits", stonden
direct onder het projectiescherm met daarop de stand en rondetijden.
Hoezo effe op je gemak sleutelen.....
|
